NoSpang.com

Voedselsoevereiniteit en duurzame landbouw
donderdag, 12 maart 2015 15:46

INGEZONDEN - Elke industriële revolutie is voorafgegaan door een  landbouwrevolutie.  De economische geschiedenis leert dat alle rijke landen, de Europese Unie, Engeland, de andere Europese landen en de Verenigde Staten tot Japan, Zuid-Korea en ook het opkomende China hun landbouw afschermen van de wereldmarkt, hun boeren beschermen en hun industrialisering en welvaart opgebouwd hebben op basis van een productieve  landbouw. Zo zijn ze rijk geworden.

De Verenigde Staten passen een uitgebreid systeem van protectionisme toe: douanetarieven, quota’s, binnenlandse subsidies, landbouw subsidies aan de boeren, dumping van goederen en prijzen, export subsidies. Lincolns wet van 1862, de Homestead Act, gaf ieder gezin een stuk grond van 65 ha in bezit. Iedere vruchtgebruiker werd verplicht om zijn  land tenminste vijf jaar lang te bebouwen. Het toegankelijke, vruchtbare en bijna gratis land trok de Europese boeren aan als een onweerstaanbaar magneet. Het waren vrije boeren  uit Europa die de landbouw in de U.S.A gingen ontwikkelen Het waren geen fortuinjagers, geen grond speculanten, geen verkavelaars van landbouwgronden maar pioniers.

Hun drijfveer was hun eigen ontwikkeling en die van hun nieuwe land
China heeft  vanaf de overname van de macht door Mao Tse Tsung heel veel in de landbouwproductie geïnvesteerd De oneerlijke, ongelijke landverdeling was in dit land een wijd verbreid onrecht. De doorvoering van radicale landhervormingen werd krachtig aangepakt, confiscatie en herverdeling van land waren de grondbeginselen van de communistische agrarische politiek. Voedselschaarste, graanimporten, transportproblemen etc. dwongen de regering ideologische visies te vervangen voor praktische maatregelen ter verhoging van de eigen voedselproductie en bescherming van de landbouw en de boeren.

Israël en de Arabische landen hebben voor gegarandeerde eigen voedselvoorziening woestijngebieden doen inpolderen en  van kunstmatige watertoevoer voor de landbouwproductie voorzien. Alle rijke landen  hebben zich  geïndustrialiseerd achter min of meer gesloten grenzen (protectionisme)  Engeland, China, U.S.A , Europa en de Europese Unie. Een zeer groot deel van de begroting van de Europese Unie gaat naar subsidies van de Europese boeren ( melk,vlees, boter, aardappelen, tarwe, mais,  graan, suiker etc…) Maar voor andere landen mag dat niet. 

De Wereldhandelsorganisatie (WTO-Geneva)  zweert bij markten  die altijd  volledig open moeten zijn.  En de wereld laat zich meeslepen. De gevolgen voor de arme landen zijn desastreus, omdat zij afhankelijk zijn van de wereldmarktprijzen.  Terwijl alle rijke landen hun landbouw met beschermingsmaatregelen productiever hebben gemaakt. En hierdoor  tevens hun bevolking van gegarandeerde  relatief goedkoop voedsel kunnen voorzien. De vrijgekomen  mensen en middelen—het  zogenaamde surplus – hebben ze gebruikt om te industrialiseren.

De econoom  Amartya  Sen schrijft in zijn boek “Development  as Freedom “  Oxford, 1999  het navolgende:
“Honger en ondervoeding zijn in hoge mate politieke kwesties. Regeringen die zich volop inzetten om honger en armoede te bestrijden,zijn meestal in staat om deze  ook terug te dringen. Daarom komen hongersnoden weinig voor in onafhankelijke en democratische landen met een vrije pers. Want na een hongersnood  kunnen politieke leiders  hun herverkiezing wel vergeten. 

De hongersnoden van de 21 ste eeuw vonden alle plaats in dictatoriaal bestuurde landen.  Want  door  het gebrek  aan oppositiepartijen in het parlement of een vrije pers op straat, wordt een overheid nooit tegengesproken. Integendeel,  de bange burgers  praten  hun dictator louter naar de mond, terwijl ze  negatieve ontwikkelingen, zoals aanstormende  hongersnood en schaarste aan primaire levensbehoeften, voor de dictator  verzwijgen. 

Terwijl miljoenen sterven,overleven de heersers , de machthebbers , de  machtigen  altijd. Hun macht wordt niet ter discussie gesteld. Het tegengaan van armoede en hongersnood vergt  op de eerste plaats een democratische orde, bezielend en visionair leiderschap, openbaarheid van informatie en steun voor onafhankelijke nieuwsmedia. Democratie eist immers een democratische grondhouding van terughoudendheid, het opschorten  van het eigen gelijk en tolerantie voor minderheden.   Een land hoeft niet geschikt bevonden te worden voor democratie. Een land wordt geschikt door de democratie…….”  ; aldus de econoom Amartya  Sen.
Leendert Doerga

 

 


We hebben 471 gasten online

Polls