NoSpang.com

Interview met Diana Julen



Diana, wil je ons vertellen waar je geboren bent?
Ik ben geboren te Paramaribo in Suriname.

Hoe wil je je jeugd in Suriname het beste beschrijven?
Ik heb heel prettige herinneringen aan m’n jeugd. Als klein meisje was ik een boekenwurm en kon urenlang in m’n kamer blijven lezen. Als tiener had ik echt een leuke tijd op school met m’n vrienden. De leukste tijden heb ik doorgebracht toen ik op het Lyceum zat.

 

Je woont nu in Amerika. Heb je bewust voor Amerika gekozen?
Nee. Ik had nooit gedacht Suriname te verlaten, maar ja, soms gebeuren er dingen die de richting van jouw leven bepalen. M’n man kwam naar Amerika voor zijn studie dus heb ik besloten hetzelfde te doen.

Wat boeit je in het leven?
Mooie en interessante dingen en mensen. Ik geniet van kunst, mode en vooral interior design.
 
Ben je religieus?
God is altijd aan m’n zij. Mijn geloof is EBG, maar ik heb grotendeels op Katholieke scholen gezeten. Ik ben geen kerkganger, maar dat betekent niet dat ik niet religieus ben. M’n ouders hebben mij altijd geleerd om in God te geloven en om goed met elkaar te leven en een ieder te respecteren, en dat doe ik dagelijks.

Als je iets zou mogen terugdraaien in je leven wat zou dat zijn geweest?
Weet je, ik denk niet dat ik iets zou willen veranderen. Ik heb veel meegemaakt en daardoor ook veel geleerd. Natuurlijk zijn er soms vervelende momenten waarvan je denkt: “waarom?” . Maar ja, het leven gaat gewoon door.

Wat is voor jou typisch Surinaams?
Een Moskee en een Synagoge naast elkaar! Dit vind je nergens anders ter wereld!

Wat is voor jou typisch Amerikaans?
Plastische chirurgie.

Ga je vaak naar Suriname terug?
Nee, maar als ik kon zou ik dat natuurlijk vaker doen. Met alle dagelijkse verplichtingen zoals werk, school en een gezin kom je er niet vaker aan toe. Bovendien krijgen we niet zoveel vrije tijd om te reizen zoals in Europa.

Heb je weleens heimwee naar Suriname?
Ik mis Suriname elke dag, maar ik heb een “koni” om m’n heimwee te verhelpen. Ik luister naar Surinaamse muziek in de auto, ik lees trouw “NoSpang.com” en ik email of bel geregeld naar familie en vrienden in Suriname. Het klinkt misschien vreemd, maar ik heb nu een speciale waardeering voor alles wat van Surinaamse afkomst is.
 
Als je in Suriname bent, waar heb je in Suriname dan het meest moeite mee?
Eèn ding dat ik niet leuk vind is dat vele rokers geen rekening houden met niet-rokers en dat er geen wetten zijn om niet-rokers te beschermen. Enkele jaren terug wilden we graag met de kinderen in een particuliere bus door de stad rijden. Dat was niet zo een geslaagd idee, omdat er enkele rokers in de bus zaten die zich echt niet stoorden aan het feit dat er kinderen en niet rokende passagiers aanwezig waren.

En in Amerika?
In Amerika heb ik moeite met mensen die om het geringste  anderen voor het gerecht willen slepen, vaak om geld. Waar je ook bent probeert men zoveel mogelijk voorzichtig te zijn met uitspraken en handelingen om een “lawsuit” te voorkomen. Sommige lawsuits zijn gewoon belachelijk.

Hoe verschilt volgens jou de Surinaamse werkcultuur met dat van Amerika?
In America is het leven niet zo gemakkelijk als wat men denkt. Je werkt heel hard als je een bepaalde levensstijl wilt leiden en bepaalde dingen wilt kunnen veroorloven. Sommige mensen hebben twee of meer jobs om de economie te kunnen overleven. Amerikanen zijn vrij competitive en keihard en je moet je kunnen aanpassen als je het wilt maken in de maatschappij. In suriname is de werkcultuur meer “relaxed” en men is toch minder competitive.
 
Welk advies zou je die mensen willen geven die een terugkeer naar Suriname overwegen?
Mijn advies is “ Go for it !” Suriname heeft zoveel mogelijkheden en Surinamers zijn heel creatieve mensen. Zolang je een goed plan voor handen hebt en bereid bent om wat opofferingen te maken, dan is het zeker de moeite waard.

Heb je in Suriname ooit met discriminatie te maken gehad?
Gelukkig niet. Suriname is een meltingpot van verschillende rassen en culturen en als je discrimineert, ben je een idioot. Elke doorsnee Surinamer heeft een familielid die van een ander ras is, nietwaar? Discriminatie heerst ook in Suriname, maar niet op zo’n grote schaal als in andere landen.

… en in Amerika?
Persoonlijk heb ik nooit discriminatie ervaren in Amerika. Ik ben er bewust van dat het heel vaak voorkomt, maar eerlijk gezegd zou ik niemand de gelegenheid of de voldoening geven om me te kleineren vanwege m’n huidskleur, geslacht of wat dan ook. Ik denk dat het ook van jezelf afhangt hoe je je gedraagt en opstelt tegenover anderen, hetzij op het werk, op school of op straat. Je moet je ook niet storen aan kleine dingen want dat kan de zaak alleen maar verergeren. Ik heb een zoon van 18 en een dochter van 11 en ze hebben nooit discriminatie ervaren. Ondanks dat m’n man en ik hen hierop hebben voorbereid, kunnen we niet voorspellen hoe ze het zullen aanpakken, mochten ze ermee geconfronteerd worden.

Denk je ooit naar Suriname terug te keren?
Zeker, ik wil graag m’n oude dagen in Suriname doorbrengen. Ik zie mezelf lekker chillen in een hangmat met de frisse wind in m’n gezicht en een glaasje groene limonade.

Wat zijn jouw drijfveren?
Mijn gezin, mijn ouders, broers,zus, grootouders,tantes, ooms, nichtjes en neefjes zijn altijd mijn drijfveren geweest. I am what I am because of them.

Wat mis je het meest van Suriname?
Mijn familie en vrienden. We zijn heel erg close met elkaar en dat mis ik het meest hier. De Kerstperiode was altijd heel speciaal voor ons. Het huis en erf werden speciaal versierd voor deze gelegenheid. Op Kerstdag werd er lekker gefeest met famile en vrienden. Iedereen was dan in een heel goede stemming en je voelde gewoon de liefde die uitstraalde. Dat is voor mij echt de ware betekenis van Kerstdag.

Hoe zie jij Suriname in het jaar 2050?
In 2050 zal Suriname de mekka van Zuid-Amerika en het Caribisch gebied zijn. De bloeiende industrie en ecomomie zullen zo aantrekkelijk zijn dat iedereen terug zou willen. Ik zie als president een ware “role model”, iemand die doelbewust is en alleen het volksbelang voor ogen heeft.

Hoe geef je invulling aan je vrije tijd?
In mijn vrije tijd geniet ik van winkelen, uitgaan met m’n gezin of lekker uiteten en naar de bioscoop. Ik heb ook een passie voor fashion, interior design en decorating.

Heb je in het leven bereikt wat je voor ogen had/hebt?
Nog lang niet, ik heb nog enkele dingen op mijn “to-do” lijst maar ik ben best tevreden met wat ik tot nu toe heb bereikt. Hoe ouder ik word, hoe langer de lijst wordt.

Heb je politieke ambities?
Politiek, ik? Nooit!
Ik heb er helemaal geen ambitie of geduld voor. Dit jaar heb ik voor het eerst wat interesse in gehad, vanwege de presidents kandidaten: Obama en Clinton. Het wordt een spannende en historische gebeurtenis voor de hele wereld.

Jij wordt vandaag voor één keer tot president van Suriname verkozen. Wat zou jij als eerste hebben aangepakt?
Ik zou beginnen met de basis: Kinderbescherming en Onderwijs.
Dagelijks is er een artikel in het nieuws over kindermishandeling, ontucht etc.. Ik vermoed dat er nu wel wat aandacht hieraan wordt besteed, maar niet genoeg naar mijn mening. Ouders en kinderen moeten echt beter geschoold worden wat betreft de rechten van het kind. Ouders moeten ook beseffen dat ze hun kinderen niet aan een ieder kunnen toevertrouwen. Jammer genoeg is de tijd waar je jouw kind kon toevertrouwen aan buurvrouw of buurman allang voorbij. Wat betreft het onderwijs in Suriname ... ben ik de enige die genoeg heeft van alle stakingen die plaatsvinden op de scholen? De arme studenten worden er de dupe van en kunnen hun studie niet volgens hun plan afronden. Gekwalificeerde leraren moeten beter betaald worden waardoor ze ook gemotiveerd zijn.

Vind je dat Suriname onafhankelijk had moeten worden?
Zeker, maar ik vind ook dat Suriname de tools moest worden overhandigd om zelfstandig voort te gaan. Ik vergelijk het met een kind dat voor het eerst op zichzelf gaat wonen. Als ouders, leer je het kind bepaalde dingen om te overleven in de samenleving. Dat is duidelijk niet het geval geweest met Suriname, wat ik heel jammer vind.

Hoe ben jij toentertijd met de 'militaire dictatuur' omgegaan?
In het begin, zoals vele schoolgaande tieners, snapte ik er niet veel van want het was een heel nieuw concept voor Suriname. Toen ik op de middelbare school zat en de studenten in staking gingen, besefte ik hoe serieus de situatie begon te worden. Ik heb persoonlijk de confrontatie met de militairen op de middelbare school ervaren en zoiets vergeet ik toch nooit meer.

Voor wie heb je een enorme bewondering?
Ik heb altijd bewondering voor mijn moeder en voor een ieder die aan deze wereld een positieve bijdrage levert.

Waar ga je het liefst op vakantie?
Wat denk je ... Suriname natuurlijk!

Welke persoonlijke boodschap zou je willen uitdragen?
Mijn boodschap is heel simpel en meer gericht tot de jeugd: “Niets komt voor zijn tijd en door hard te werken kan je ontzettend veel bereiken”.

Tenslotte - woordassociatie.
Politiek - Tijdverspilling
Sport -  Gezond
Werk - Plezier
Carrière - Voldoening
Religie -  Basis
Mannen - Interessant
Bouterse -  Mystery
Ouders -  Onvervangbaar
Geld -  Werk
Vriendschap - Waardevol
Amerika - Mogelijkheden 
Suriname - Uniek
NoSpang.com - The One and Only!

© NoSpang.com 
 

 


We hebben 248 gasten online

Polls