NoSpang.com

Interview met Robbert Getrouw



Robbert Getrouw is geboren in Paramaribo en is de oudste van vijf kinderen. In Suriname was hij als speler en trainer zeer actief in de sport, met name de volleybalsport en op het gebied van natuurbescherming waar hij lid was van de Wildlife Rangersclub Suriname. Vader Leo Getrouw, beter bekend als “pappie Getrouw”, was trainer van de volleybalvereniging Condor en waar de familie Getrouw in de Surinaamse volleybalgemeenschap om bekend stond. Robbert is de oprichter en 1e voorzitter van de volleybalvereniging Condor en oprichter, voorzitter en trainer van volleybalvereniging Argos waar hij uiteindelijk met veel genot de volleybalsport heeft uitgedragen. Chiara Tonck, momenteel speelster van Avanti en de nationale Surinaamse selectie is een exponent van deze vereniging. Ook was hij als leraar verbonden aan de Berkenveldschool en de Mgr. Wulfinghschool en was oprichter van de 1e studentenvereniging. Robbert is nu woonachtig in Nederland en houdt zich ook nu bezig met de sport. Lees hier het interview die we met hem hadden.

 

Robbert waar ben je geboren?
Paramaribo Suriname

Hoe wil jij je jeugd in Suriname het beste beschrijven?
Goed, vrij en een grote vriendenkring. Verder heb ik vrij goeie en leuke herinneringen in Suriname

Ben je altijd in Suriname blijven wonen?
Ja tot mijn dertigste en daarna vertrok ik naar Nederland.

Wat is voor jou typisch Surinaams?
Rijst met pom. Nee toch maar bojo en lekker dansen.

Algemeen gesteld, waar heb je in Suriname het meest moeite mee?
Hierop kan ik niet direct antwoorden, omdat ik me vrij snel aanpas als ik terug ben in Suriname. Ik kan er niet zo gauw op komen eerlijk gezegd.

En in Nederland?
Dat mensen hier niet vrij met elkaar omgaan, dat men altijd eerst een afwachtende houding inneemt. Men heeft geen eigen mening, ondanks dat men meent te zeggen dat nederland een open samenleving is en je dus alles tegen elkaar kunt zeggen. Het gaat altijd om individuele belangen van mensen, in algemene zin des woords.

Denk je ooit naar Suriname terug te keren?
Nou ja, ik denk eraan maar het leven zal me vertellen. Veel vrienden die ooit gedacht hadden terug te gaan, zitten hier uiteindelijk langer dan 20 jaar. Zoals je weet is het behouden van goede gezondheid centraal.

Mag ik stellen dat je hier noodgedwongen in Nederland zit om gezondheidsredenen?
Uiteindelijk wel ja.

Welke voorbereidingen denk je te nemen alvorens je terugkeert naar Suriname?
Het eerste probleem is dat ik mij realiseer dat de Surinaamse samenleving vrij snel onderhevig is aan veranderingen. Het beeld dat je hebt van vijf jaar geleden geeft nu een totaal andere weergave. In december vertrek ik weer naar Suriname en ik moet zeggen dat ik er met een vrij gevoel op af ga. Ik ken mensen hier in Nederland die graag in Suriname willen wonen maar daar nooit gewoond hebben en geen beeld hebben van de omgeving en de mensen. Ik adviseer hun om eerst op verkenning uit gaan en te kijken hoe het leven en leefpatroon(en) daar is alvorens die grote stap te ondernemen.

Zou je ons enkele verschillen willen opnoemen tussen het leven in Nederland en dat in Suriname?
Wat ik eerder al zei is dat ik het idee heb dat je daar toch vrijer bent in meningsuiting(en) zonder dat je ook naar anderen kijkt. Men zegt dat Surinamers discrimeren maar dat idee heb ik niet, het is dat we daar neerkijken op elkaars verschillen. Terwijl die verschillen juist een versterking, qua diverse mogelijkheden, naar elkaar is. Verschillen tussen groepen en culturen en daarnaast vind ik dat je daar een stuk vrijer kunt denken. Hier is alles zo gesystematiseerd. Dat zie je terug op je werk en op de dansvloer. Als mensen bij wijze van spreken een salsa leren willen ze het ook zo dansen zoals ze het geleerd hebben. Er is geen vrije gedachte. Dansen is een vrije uiting van je karakter en geeft weer wie je bent. Als Surinamer zijnde ben je hier zeker ook onderhevig aan veranderingen maar het blijft belangrijk te behouden wie je bent. Nu we het toch over verschillen hebben dan wil ik het o.a. hebben over het klimaat, dat is hier soms tot in het extreme toe zoals nu, veranderlijk. De extreme hitte op dit moment brengt benauwdheid met zich mee.

Wat ook verschillend is, is dat je hier eerst moet bellen voor een afspraak, alvorens je mensen bezoekt. Gelukkig zijn er nog uitzonderingen, Surinamers bij wie je zonder een belletje spontaan een bezoek kunt brengen. Die noem ik de echte surinamers. Als je hier iets organiseert moet je dat van te voren plannen. Het heeft ook met verschil in structuur van deze samenleving en het leefpatroon van mensen te maken. Mooie woorden als integratie die gelden voor mij niet want ja, wat is integratie?

Hoe denk je trouwens over integreren of integratie?
Hier heeft men verwachtingen van aannpassing(en) die vanuit één richting plaatsvindt. Integratie is een twee-richtings verkeer.
Integratie zit bij de mens zelf. De manier waarop je met verschillen van anderen omgaat. Het feit dat ik al uit zes verschillende bevolkingsgroepen besta, maakt het voor mij denk ik, relativerend een stuk makkelijker. Voor mij zijn de overeenkomsten die mensen met elkaar hebben van belang en niet de verschillen. (waar leg je de nadruk op) Zoals je weet is Suriname rijk aan verschlllende bevolkingsgroepen. Het is wat je persoonlijk zelf meemaakt en wat je met elkaar van het leven maakt. Maar uiteindelijk is het vertrekpunt de mens zelf, ongeacht wie je bent.

Je bent hier actief op sportief gebied?
Ik heb wat getraind en ben vorig jaar bekerkampioen geworden van Rotterdam. De enige allochtone coach als ik het hardop mag zeggen van deze bekercompetitie.

Hoe ga je met het woordje allochtoon om?
Ik vind het eigenlijk een ongepast woord. Waarom zeg ik dat; 'we zijn allemaal mensen'. Het moment dat je mensen een etikette geeft, plaats je mensen in een kader. (geeft selectief gedrag weer) Ik zeg toch ook niet; 'ik praat tot een autochtoon'. Ongepast in de ruimste zin des woords, dat je mensen niet in kadertjes moet plaatsen en zoals ik eerder zei, alles komt vanuit de mens zelf. Zelfs in de sport maak ik tegenstanders tot mijn medestanders. Ik laat ze bijvoorbeeld zien dat dingen die ze als negatief beschouwen, dat je die ook positief kunt benaderen. Zelfs de dingen waar je niet van houdt, kun je jezelf eigen maken. Iedereeen heeft verschillen maar iedereen heeft ook overeenkomsten. Ik mis het genot bij mensen, elke dag werken voor geld en dan op vakantie gaan. Wij Surinamers kennen geen stress, welke vaker de oorzaak van vele ziektes hier blijkt te zijn.

Wat is volgens jou de grootste ergernis in Suriname onder de mensen?
Dat het moraal weg is. Dat mensen niet meer iets voor elkaar willen of kunnen betekenen. Je kan arm zijn of het financieel minder hebben maar je kan wel voor elkaar klaar staan. Je kunt elkaar blijven 'pushen' om verder te gaan en dat werkt positief door in de maatschappij. Het financieel aspect moet er zijn want een land kan niet draaien zonder een economie maar het moet niet ten koste gaan van het welzijn van de mens.

Wat is je leukste ervaring in Nederland geweest?
Prestaties in de sport is één. Toch denk ik dat de leukste dingen in Suriname zitten maar mijn leukste ervaring in Nederland was de kennismaking in het ziekenhuis met mijn eerste vriendin. Ze was op zoek naar me terwijl ze al die tijd in mijn buurt was, zonder dat het opviel. Daarnaast kreeg ik grote steun van de directrice van de opleiding bestuurskunde, Atie Flory. Zij en een tal van Surinaamse studenten hebben mij zeer sterk gesteund tijdens mijn ziekenhuisperiode.

Heb je een bepaalde filosofie in/over het leven?
Leef en laat leven maar pluk de dag. Laat het ook zien aan anderen maar daarnaast kijk ik ook vrij kritisch naar mezelf. Je spiegelbeeld is de ervaring met mensen.

Wat doe je in het dagelijkse leven?
Ik ben sportconsulent bij de gemeente. Ga vaak met een groep uit en dans Salsa en breakbeat met een groep o.a. in Jackie's. Daarnaast speel ik nog volleybal op recreatief niveau. Het initiatief heb ik samen met Ruben en Marten Nahar genomen voor de organisatie van het Suriname Volleybaltoernooi. Het doel is om elkaar weer te ontmoeten in de bekende sfeer en nederland kennis te laten maken met Surinaamse sporters!

Hoe zie jij Suriname in het jaar 2030?
Ik denk toch het betere Suriname. Ondanks dat men moreel achteruit is gegaan denk ik dat het uiteindelijk toch beter wordt in 2030. Dat is het ideale beeld maar ik hoop dat het ook het reëele beeld zal worden. Als ik medisch in een andere situatie had verkeerd dan was ik uiteindelijk toch terug gegaan.

Ben je religieus?
Ik ben opgevoed met een christelijke achtergrond. (katholiek)

Hoe geef je invulling aan je vrije tijd?
Dansen en af en toe met volleybal-trainingen bezig zijn. Verder ga ik veel naar vrienden toe en wellicht dat ik weer een studie zal oppakken.

Welke studie heb je in gedachte?
Ik denk iets in de richting van management.
Ik heb de HBO opleiding al hier afgerond en heb 1 jaar de studie bestuurskunde aan de Erasmus universiteit tot de propaedeuse gevolgd.

Heb je in het leven bereikt wat je voor ogen had?
Ja en nee. Maatschappelijk heb ik het niet slecht, het is waar je mee tevreden bent. Ik kan doen wat ik wil tot nu toe. Wat belangrijk is, is dat je hier toch een sterk netwerk tot je beschikking hebt. Het volgen en afronden van een hogere studie mag je met succes hebben volbracht, maar voor het vinden van een gepaste baan is een goed en sterk netwerk noodzakelijk. Ik heb meegemaakt dat collega's met doorgaans toch een lagere diploma gemakkelijker dan ik doorstromen naar een hogere baan. Surinamers worden bewust van deze netwerken buitengesloten, ongeacht eigen initiatieven en werkprestaties. Wat dat betreft is het toch geen makkelijke samenleving.

Welk advies zou je studerende Surinaamse jongeren willen geven?
Ik wil zeggen; 'kom hierheen, leer van Nederland en probeer vast te houden op welke manier je terug gaat naar Suriname in realistische zin en datgene meeneemt om daar uiteindelijk ook een beetje op te bouwen. Ieder mens is uit op eigen voordeel, de kunst is een balans te kunnen maken tussen individueel voordeel en collectieve betrokkenheid. Wat voor je omgeving willen betekenen en dat aan anderen kunnen uitdragen'.

Als jij voor één keer president van Suriname mocht zijn, welk probleem zou je als eerste hebben aangepakt?
Het probleem tussen de diverse groepen uitbannen. Proberen overeenkomsten en culturele voordelen aan elkaar door te geven wat je voor elkaar kunt betekenen met als inzet opvoeding van de Surnaamse jeugd. Dan denk ik met name aan sport, welzijn en iets in de richting met een cultureel karakter zoals muziek en toneel. Ik denk dat de jeugd in Suriname meer aandacht verdient. Het oplossen van het etnische probleem(en) in Suriname waar ik het eerder over had is van historische aard, zoals je dat reeds weet.

Voor wie heb je een enorme bewondering?
Nelson Mandela. Omdat hij heeft laten zien dat je niet door geweld maar door liefde, begrip en strijd voor elkaar, mensen naar elkaar toe kunt brengen. Iets wat goed en dierbaar voor deze wereld is. Als die basis er is ben je tot veel positiefs in staat. Dit geldt voor zowel het sociale- als het financiële vlak. Hij heeft in de gevangenis gezeten en had mentale kracht getoond en voor de bevrijding van zijn volk op te komen en die een juiste richting te geven waar blanken en zwarten met elkaar samenwerken aan een goede samenleving. Dit is de juiste weg voor het leven. Het gaat in het leven niet alleen om het grote geld. Verder heb ik nog bewondering voor Micheal Jordan. Hij laat zien dat door fysieke en geestelijke kracht, genot voor sport en het leven, in stand wordt gehouden.

Waar ga je het liefst op vakantie?
Griekenland. De mensen zijn net Surinamers. Ik heb er veel vrienden gemaakt en de taal leren spreken. Het doet mij een beetje denken aan Suriname en Surinamers. Ze hebben het daar niet breed, ze moeten 'hosselen' om de winter door te komen. Het sociale aspect van 'het samen met elkaar doen is daar sterk aanwezig en men is daarnaast ook geïnteresseerd in wie je bent.

Heb je hier ooit met discriminatie te maken gehad of heb je dat ooit als zodanig ervaren?
Laat me dat zo zeggen, men heeft het geprobeerd maar zoals je weet; 'onbekend maakt onbemind'. In een sporthal heb ik het ooit meegemaakt maar toen kwam de groep voor me op. Het gebeurt, het is 'a fact of life'. Als je jezelf kan blijven dan heb je jezelf mee. Discrimineren doen ze al jaren geleden, ook bij ons. Hier heeft het een andere vorm aangenomen, men denkt hier eerder dat ze superieur zijn dan de ander. Ik ken iemand in Suriname die van huis moest weg lopen omdat de partner van een andere etnische groep was. Dat bedoel ik met de verschillen te leren omgaan.

Tenslotte mag je een persoonlijke boodschap uitdragen. Aan wie je die wilt richten mag je zelf bepalen.
Geniet van het leven en probeer anderen ook te laten genieten van het leven. Dat je wat voor elkaar kunt betekenen en vooral dat het leven zin heeft. Dat het niet alleen is, zoals je dat hier ziet, zoveel mogelijk geld verdienen.

Het volgende betreft woord associatie?

Politiek - lastig
Sport - leuk
Werk - noodzakelijk
Internet - snelle verbindingen
Vrouwen - moeten er zijn
Bouterse - geen commentaar
Ouders - belangrijk
Geld - noodzaak
Vriendschap - belangrijk goed
Nederland - goed om te studeren en snel te vertrekken want anders vertrek je nooit
Suriname - lekker land om te leven
NoSpang.com -belangrijke website

© NoSpang.com
 

 


We hebben 368 gasten online

Polls