NoSpang.com

Interview met Sandra Tai A Pin



Sandra, waar en wanneer ben je geboren?
17 maart 1975 te Paramaribo.

Hoe wil je jouw jeugd in Suriname het beste omschrijven?
Een jeugd vol spelletjes op straat van die typische Surinaamse spelletjes van “elle tot joel” waarbij je eigenlijk het warm Suriname optimaal ervaart.

 

Wat is de reden geweest dat je naar Nederland bent vertrokken?
Ik ben voor mijn studie naar Nederland gekomen. Daarvoor waren er eigenlijk nooit plannen om te vertrekken. Je maakt je VWO af en de mogelijkheid was er om naar Nederland te komen, dus je komt naar Nederland.

Wat had je in Suriname gedaan als die mogelijkheid niet bestond?
Ik denk dat ik daar de universiteit had gevolgd en dat ik vervolgens aan het werk zou zijn gegaan en een gezin aan het stichten was. Het huisje boompje beestje eigenlijk. Zo zie ik het voor me.

Je kwam toen naar Nederland, wat viel jou hier het eerste op?
Het georganiseerde, het aangelegde van de natuur en de wegen. Dit viel mij al op vanuit het vliegtuig en ik vond het in het begin heel mooi. Het was voor mij ook de eerste keer dat ik naar Nederland toe kwam. En op zich vond ik het georganiseerde wel leuk want zeker in het begin heb je veel over Nederland gehoord en gezien op foto’s en ik kon me daar absoluut in vinden.

Hoe ervaar je het leven in Nederland?
Het is zeker met ups en downs gegaan. Ik weet dat ik de eerste drie jaren ontzettend veel last had van heimwee omdat ik met de studentenbaantjes die ik had probeerde de huur van mijn kamer te betalen, dus drie jaar lang kon ik de heimwee niet verminderen door naar Suriname te gaan. Ik heb wel de eerste jaren moeten wennen aan het zelfstandige. Je ouders zijn er van de ene op de andere dag niet om je schoolpapieren voor je in te vullen, je ziekenfonds enzovoorts. Je bent meteen op je zelf aangewezen. Ik heb wel eerst bij een tante ingewoond voor hooguit twee maanden en ben daarna meteen op mezelf gaan wonen. Aangezien ik gewend was aan het gezinsleventje door een eindje te gaan rijden met alle kinderen in de bak naar Leonsberg met neven en nichten en buurtkinderen. Ik was gewend aan gezelligheid en een grote familie en plots zat ik in Nederland waar ik het door de weeks ontzettend druk had en op de zondag ontzettend rustig was. Dat was soms een ijzige stilte maar met de tijd ging het steeds beter doordat ik een netwerk aan het opbouwen was met een goed sociaal leven en nu heb ik het ontzettend naar mijn zin.

Wat zijn jouw drijfveren?
Mijn wil, het hoger op willen komen en het geloof in mezelf.

Wat zijn jouw persoonlijke succesfactoren?
Mijn functioneren ten opzichte van mensen. Als ik kijk naar de contacten die ik naar mensen heb dan ben ik er blij om dat mensen zich zo willen openstellen naar mij toe over allerhande onderwerpen en ook nog op alle manieren. Ook in mijn werk ben ik er blij om omdat ik het absoluut een belemmering zou vinden als mensen zich niet zouden kunnen openstellen naar mij toe. Maar ook mijn tussentijdse wisseling van studie dat voor mij persoonlijk ook een moeilijke periode is geweest omdat je vanuit je opvoeding meekrijgt dat je moet afmaken waarmee je begonnen bent. Dat brengt nu met zich mee dat ik nu veel bewuster mijn keuzes maak.

Heb je een bepaalde filosofie over het leven?
Ja, je hoeft niet logisch te zijn naar anderen als je maar logisch bent voor je zelf. Zowel in je denken en handelen.

Ben je ooit van plan terug te keren naar Suriname?
Ja, maar niet nu. Ik heb het gevoel dat ik nog meer kan zien. Als het zou kunnen zou ik gewoon tijdelijk ergens willen vertoeven. Ik houd er ontzettend van om te kijken hoe men zich gedraagt in een andere cultuur maar ook talen vind ik geweldig. Als ik in een land kan wonen en een werk heb die ik kan uitoefenen en ook nog andere mensen kan leren kennen, kan kijken naar hun gebruiken en cultuuropvattingen dan vind ik het geweldig. Maar ik zie Suriname toch als mijn eindstation. Als pas afgestudeerde is het toch moeilijk om in Suriname met een startinkomen een huis te bouwen of een praktijk op te zetten dus als het mogelijk is om nu in Nederland geld aan een kant te leggen en uiteindelijk die doelen te verwezenlijken dan vind ik het niet erg om langer te blijven in Nederland.

Wat betekent Suriname voor je?
Heel veel. Het betekent ademen, het onaangepaste, het ongeremde van mensen, het niet gemaakte, het echt zijn. De mensen vind ik echt om het zo maar te verwoorden.

Welke overwegingen zul je voor je zelf maken alvorens jij de stap neemt terug te keren naar Suriname?
Dat ik genoeg heb om in mijn eigen onderhoud te voorzien. Ik moet mijn auto ook kunnen laten repareren als die kapot mocht gaan. Een bepaalde sociale zekerheid veilig stellen.

Je woont nu in Nederland. Heb je ooit spijt gehad dat je die beslissing genomen hebt?
Totaal niet. (Redactie: Sandra woont inmiddels weer in Suriname)

Wil je verschillen opnoemen tussen de Nederlandse en Surinaamse cultuur?
Ik houd wel van het georganiseerde, het gestructureerde van mensen, het geplande. Aan de ene kant vind ik het bewonderenswaardig. Je weet wel wat je aan een Nederlander hebt op zakelijk gebied. Surinamers zouden het wel willen maar het is gewoon de cultuur. Wat vandaag niet kan, kan morgen wel. Aan de ene kant wel goed en het leven hoeft niet altijd zo gepland te zijn maar aan de andere kant is het wel nodig. Nederlanders met een hoge status hebben toch wel een lage drempel om te benaderen. Je ziet ze zelfs langs fietsen op een of andere kapotte fiets. In Suriname wil men juist respect afdwingen door zich superieur te gedragen ten opzichte van anderen en dat vind ik daar nog sterk aanwezig en dat word je met de paplepel ingegeven. Maar ik begrijp waar het vandaan komt en zal ook niet proberen de mensen daar te veranderen. Soms denk ik door “laagdrempeler” te zijn dat je de dingen gewoon een stuk eenvoudiger maakt. Ik weet dat ik verschil van de Nederlander in mijn eetgedrag en opvattingen in het leven. Mijn fundament in mijn opvattingen komt uit Suriname maar over het algemeen kan ik met mijn Nederlandse vriendinnen normaal over deze verschillen praten en als er gelachen moet worden dan wordt er gelachen en dat we gewoon accepteren dat er verschillen zijn.

Ga je nog vaak terug naar Suriname?
Heel vaak omdat mijn ouders er wonen en ik houd van het land. Zoveel als ik kan en ik probeer in elk geval altijd in december daar te zijn.

Wat is voor jou typisch Surinaams?
Zonder van te voren te bellen en kunnen mee eten, een huisfeestje dat rustig begint en eindigt in dansen en te laat komen.

Wat doe je in je vrije tijd?
Fitness, zwemmen en salsa. Lekker contacten leggen.

Heb je in je leven bereikt wat je voor ogen had?
Deels, maar ik geloof wel dat er nog meer te bereiken valt. Wat betreft mijn persoonlijk leven valt er nog meer uit te halen maar het is gewoon een kwestie van constant je doelen bijstellen. Wat niet haalbaar is stel je bij. Ik stel me dus flexibel op.

Welk werk doe je nu en hoe bevalt je dat?
Fysiotherapie en ik vind het ontzettend leuk. Het geeft mij voldoening dat ik wat kan betekenen en het is uitdagend omdat ik in het ziekenhuis met veel afdelingen te maken heb.

Welk advies zou je studerende jongeren geven?
Gezonde discipline al vanaf de eerste dag, hoe moeilijk het ook is en heel bewust stilstaan bij je keuze. Dit slaat dan terug op wat ik eerder aanhaalde; “Je hoeft niet logisch te zijn voor je omgeving als je maar logisch bent voor jezelf.”

Wat vind je van de ontwikkeling binnen de allochtone groep?
Ik denk niet dat er een eenduidig antwoord op te geven valt. Als ik bijvoorbeeld praat voor de Surinaamse studenten dan vind ik wel dat de Nederlandse overheid het voor hen wel moeilijk maakt om te kunnen integreren omdat integratie zoals ik het ervaren heb het meest verkregen kan worden door in teamverband te werken met Nederlanders. Als je als student hierheen komt mag je maar 10 uren werken omdat je geen werkvergunning hebt. Aangezien de huidige economische ontwikkelingen zijn de eisen verscherpt naar mensen toe dus kun je maar 10 uren werken. Je bent in zekere zin dus niet aantrekkelijk voor een werkgever omdat ze vastzitten aan alle formaliteiten en je bent niet constant inzetbaar. Ze worden daarin dus belemmerd. Er wordt niet gevraagd naar een studiefinanciering maar er wordt gevraagd; “Mag ik werken?” Daar ligt dus een belemmering en integratie wil zeggen; ”kun je met Nederlandse autochtonen omgaan en hoe functioneer je binnen de Nederlandse maatschappij”. Aangezien je totaal geen netwerk hebt als je hierheen komt zijn de enige netwerken die je hebt het sporten met Nederlanders maar sporten kost ook geld en het geld heb je niet omdat je niet mag werken. Die ontwikkelingen worden steeds meer ingedamd. Aan de ene kant wordt wel gesproken over integratie maar ik vind dat de overheid daarbij moet stilstaan want dat werkt soms gewoon tegen. Over het algemeen vind ik wel dat de allochtonen steeds bewuster worden om omhoog te komen in de maatschappij. Ik geloof ook dat de Nederlanders ook bewust worden dat de allochtone bevolking aan het groeien is en dat er ook een soort van tolerantie zal moeten zijn omdat ze uiteindelijk toch wel met ze moeten samenleven.

Je bent vrij jong vertrokken uit Suriname. Hoe zie jij het werken in Suriname?
Vanuit Nederland bekeken lijkt het mij nog meer voldoening te geven om mijn eigen Surinamers te kunnen helpen maar ik heb ook kunnen wennen aan de Nederlandse samenleving en ik zou zeker kunnen wennen in de Surinaamse samenleving als het zou moeten.

Heb je tegenslagen gekend in je loopbaan?
Ik heb alle baantjes gehad als contactlens assistente, tandarts assistente en allerlei baantjes maar tot op heden heb ik nog geen tegenslagen ervaren.

Hoe verschilt volgens jou de Surinaamse werkcultuur met dat van Nederland?
Ik denk dat het in Suriname wel verschilt of je bij de overheid werkt of in het bedrijfsleven maar ik heb het niet persoonlijk ervaren dus ik kan daar moeilijk een mening over geven.

Voor wie heb je een enorme bewondering?
Voor mijn moeder omdat mijn moeder een heel mooi evenwicht heeft kunnen vinden in het opvoeden van de kinderen en dat ze daarnaast nog verder heeft kunnen studeren, werken en het verzorgen van bijlessen. Als ik alleen aan dat patroon denk vraag ik me af hoe mijn moeder dat alles heeft kunnen doen met vier kinderen, werken van 7 tot 3, les geven van 5 tot 9 en daarnaast nog naar het IOL om wiskunde, natuurkunde en nederlands te volgen en niet te vergeten een goeie echtgenote te zijn. Dit alles geeft mij absoluut wel kracht dat alles mogelijk is als je maar wilt.

Wat is voor jou de grootste ergernis in Nederland?
Intolerantie en dan heb ik het niet specifiek over de Nederlanders maar mensen accepteren gewoon niets meer van elkaar. Je leest zo vaak in de krant dat de ene is neergestoken omdat de ander wat gezegd had. Ik vind het jammer dat er onnodig veel agressiviteit is.

Wat is voor jou de grootste ergernis in Suriname?
Het wachten bij de vreemdelingen politie.

Denk je dat er in Suriname racisme bestaat?
Ja. Niet in mijn directe omgeving. Het bestaat absoluut nog, met name onder de oudere generatie. Het bemoeien met hele donkere mensen of het hebben van een negroide vriend als hindoestaanse of een moslim vriend als hindoe. Dat vind ik een vorm van racisme.

Heb je in Nederland ooit racisme ervaren?
Ja. Ik had een bijbaantje waarbij ik producten moest aanbieden van deur tot deur en er reed een groepje langs die schreeuwden; “Er staat iets aangebrands voor deur! Er staat iets aangebrands voor de deur!” Ik had het in eerste instantie niet door en mijn vriendinnen van school waarmee ik toen was vroegen mij of ik dat niet gehoord had. Er is bij mij veel nodig om te zeggen dat ik mij gediscrimineerd voel. Ik loop totaal niet met die instelling omdat ik denk dat als je die uitspraak in je gedachte hebt dat je die ook echt zult tegenkomen. Ik sta daarboven en ik ben blij om mijn bruine kleur. Het is heerlijk om apart te zijn toch?

Wat is voor jou typisch Nederlands?
Andijvie stamppot met rookworst. Heerlijk!

Waar ga je het liefst op vakantie?
Spaanssprekende zonnige landen.

Ik noem voor jou wat woorden op en daar mag je kort antwoord op geven.

• Sport - gezondheid
• Werk – voldoening
• Geld – nodig
• Mannen – soms een goede uitkomst
• Bouterse –recht, onrecht
• Ouders – liefde
• Vriendschap – onvoorwaardelijk
• Suriname – eindstation
• NoSpang.com – interessant

© NoSpang.com

 


We hebben 533 gasten online

Polls